บทที่ 104 คนเลวคิดจนหัวแตก ยังสู้คนโง่ปิ๊งไอเดียไม่ได้

“ฉันถอนผักจากแปลงที่แบ่งให้พวกเขาไปจนหมดเกลี้ยงเลย พวกนั้นเลยตามมาโวยวายเอาเรื่อง ฉันเลยบอกไปว่าเราตกลงกันแค่เรื่องแบ่งแปลงผัก ไม่ได้พูดสักหน่อยว่ารวมผักพวกนั้นไปด้วย! เราจะเก็บคืนมามันมีปัญหาตรงไหน?”

ย่าอวี๋พูดด้วยสีหน้าลำพองใจ ในดวงตาฉายแววเจ้าเล่ห์

ตาอวี๋ที่นั่งอยู่ข้างๆ หันมามองจ้องภรรยาเขม็ง “ที่เธอถอนมานั่น ผักของบ้านพี่ใหญ่หรือเปล่า?”