บทที่ 118 หมาขอความช่วยเหลือ

ลุงหยวนฟังแล้วก็เดินไปเข็นรถเข็นเก่าๆ คันหนึ่งออกมาจากหลังบ้าน "เอาเถอะ ถ้าอย่างนั้นเธอก็เอารถคันนี้ไปใช้ก่อน รถคันนี้อาจจะเก่าไปสักหน่อยแต่แข็งแรงมาก บรรทุกข้าวเปลือกสักสองสามร้อยชั่งไม่มีปัญหาหรอก ยังไงก็ระวังทางด้วยนะ"

อวี๋หว่านเอ๋อร์หยิบเงินห้าเหมาออกมาจากกระเป๋า "ลุงหยวนคะ รถคันนี้ฉันขอใช้หน่อยนะคะ แล้วจะให้ใช้ฟรีไม่ได้หรอก นี่เงินค่าเช่าค่ะ รับไว้เถอะค่ะ"

ลุงหยวนเห็นดังนั้นก็ไม่ได้ปฏิเสธ เขารับเงินห้าเหมานั้นมาอย่างเต็มใจ "ได้ๆ งั้นลุงก็จะไม่เกรงใจแล้วนะ"