บทที่ 144 หมาป่าเหรอ

ทั้งสองเดินไปคุยไป ไม่นานก็มาถึงหน้าบ้านพักหลังเล็กของอวี๋หว่านเอ๋อร์

“ขอบคุณที่มาส่งนะ กลับไปก็ระวังตัวด้วย”

อวี๋หว่านเอ๋อร์ยืนบอกลาที่หน้าประตู