บทที่ 196 คำเดียวปลุกคนในฝันให้ตื่น

อวี๋เจิ้งอวี่เห็นข้าวปั้นในมือแล้วก็นึกขึ้นได้ว่าน้องเล็กอาจจะยังหิวอยู่ “หิวหรือเปล่า? ฉันทำข้าวปั้นมาให้ เธอรองท้องก่อนไหม”

เมื่อเห็นห่อกระดาษไขในมือเขา แววตาของอวี๋หว่านเอ๋อร์ก็ฉายประกายประหลาดใจ “เอาสิ ฉันกำลังหิวพอดีเลย!”

อวี๋หว่านเอ๋อร์ยื่นมือไปรับห่อกระดาษไขที่พี่รองส่งให้ สัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมาจากข้างใน