บทที่ 201 เรียกร้องคำอธิบาย

เฟิงหมิงเดอได้ยินดังนั้นก็ชะงักกึก เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วนั่งลง มองตามเงาร่างของคนที่ค่อยๆ เดินห่างออกไปทางประตูด้วยความหนักใจ

ด้านนอกประตู อวี๋หว่านเอ๋อร์และคณะกำลังมุ่งหน้าไปยังบ้านของต้าซาน มันเป็นบ้านดินหลังเล็กที่ดูทรุดโทรม หน้าบ้านวัชพืชขึ้นรกรุงรัง ดูเงียบเหงาอ้างว้าง

เฟิงเหมยหอบหายใจถี่ รีบจ้ำตามหลังมาติดๆ ปากก็พร่ำอธิบายไม่หยุด บนหน้าผากเธอมีเหงื่อซึมบางๆ แต่ก็ยังไม่กล้าหยุดพักแม้แต่นิดเดียว เธอห่วงว่าหากไม่อธิบายให้กระจ่างโดยเร็ว ภาพลักษณ์ของต้าซานในสายตาแม่คงพังทลายไม่เหลือชิ้นดี ทว่าไม่ว่าเฟิงเหมยจะอธิบายอย่างไร หวงอิงและคนอื่นๆ ก็ยังคงมีสีหน้าเย็นชาและระแวง พวกเขาทำเป็นหูทวนลมกับคำพูดของเธอ