บทที่ 208 ซื้อมาขายต่อ

“ซื้อผ้าอนามัยทำไมต้องใช้ใบแนะนำตัวด้วยคะ?”

อวี๋หว่านเอ๋อร์ขมวดคิ้วถาม

พนักงานขายที่ดัดผมฟูยุ่งเหยิงยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ เธอเหลือบตามองบนพลางเคาะเข็มถักไหมพรมลงบนตู้กระจกดังป๊อกๆ “ประกาศเพิ่งออกเมื่อเดือนที่แล้ว ของใช้ส่วนตัวพิเศษประเภทนี้ต้องใช้ใบแนะนำตัวจากหน่วยงาน นี่มันของขาดแคลน ใครจะไปรู้ว่าพวกคุณซื้อไปเยอะขนาดนี้จะเอาไปกักตุนเก็งกำไรขายต่อหรือเปล่า?”