บทที่ 241 โจรปล้น

ชายถือปืนตะคอกเสียงดุดัน สายตาเย็นเยียบกวาดมองทุกคนที่อยู่ในที่นั้น อากาศราวกับแข็งตัวไปหมด

อวี๋เจิ้งเฟิงใจหายวาบ รีบดึงเฟิงซิ่วเฟินผู้เป็นแม่มาบังไว้ข้างหลัง พร้อมกับใช้หางตามองหาน้องชาย

อวี๋เจิ้งอวี่ยืนอยู่ในแถว หน้าซีดเผือด แต่ก็ยังนับว่าตั้งสติได้ ไม่ได้ขยับไปไหน