บทที่ 249 ครอบครัวพร้อมหน้า

แววตาของเจิ้งเหวินเจี๋ยเต็มไปด้วยความผิดหวังและเด็ดขาด "อวี๋ชุ่ยหลัน นี่ไม่ใช่ครั้งแรกนะ เธอเอาเงินจากที่บ้านไปจุนเจือตระกูลเดิมของเธอตลอด ฉันเข้าใจว่าเธออยากกตัญญู แต่ทุกอย่างมันต้องมีความพอดีบ้าง"

"เธอเคยนึกถึงครอบครัวเราบ้างไหม? คิดถึงอนาคตของพวกเราบ้างหรือเปล่า? ครั้งนี้เธอกล้าเอาเงินเก็บทั้งหมดไป แล้วค่าเทอมลูกจะทำยังไง? คนทั้งบ้านจะกินจะอยู่อย่างไร? เธออยากให้พวกเราอดตายหรือไง!"

น้ำตาของอวี๋ชุ่ยหลันไหลพราก เธอทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าเจิ้งเหวินเจี๋ย มือทั้งสองข้างกำชายเสื้อเขาไว้แน่น