บทที่ 260 เสี่ยวอวี่ มีคนที่ชอบหรือยัง

ความอึกทึกครึกโครมค่อยๆ เลือนหายไปราวกับน้ำลด อวี๋เจิ้งอวี่ยืนอยู่หน้าแผงขายของที่ว่างเปล่า เขาพ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ รู้สึกเหมือนแขนขาแทบจะยกไม่ขึ้น

“พ่อครับ วันนี้ขายได้เท่าไหร่ครับ?”

“แค่นี้ก็มีสามสี่สิบหยวนแล้ว! พอๆ กับเงินเดือนพนักงานประจำเดือนนึงเลยนะ!”