บทที่ 268 ย่าอวี๋คลั่ง

“ปล่อยไปแล้วงั้นเหรอ?”

คิ้วเรียวที่มักจะดูอ่อนโยนของลู่ยี่ขมวดมุ่นทันที แววตาฉายประกายกังวลที่สังเกตได้ยาก “ผมกำชับไว้แล้วแท้ๆ ว่าอย่าเพิ่งปล่อยใครไป แล้วใครเป็นคนรับเรื่อง?”

ตำรวจนายหนึ่งชะงักไป ดูงุนงงเล็กน้อย “เอ๋? ผม… ผมไม่เห็นทราบเลยครับว่ามีโน้ตทิ้งไว้? เสี่ยวเฉินที่เพิ่งเข้าเวรเป็นคนปล่อยไปตามทะเบียนคุมตัวน่ะครับ เขาบอกว่าครบกำหนดกักตัวแล้ว…”