บทที่ 277 ฉินปั๋วเหวินกลับหน่วย

โถงทางเดินเต็มไปด้วยแสงไฟสีขาวซีด

ยวี๋โหมวโหย่วกำแหวนหยกที่เย็นเยียบไว้ในมือ อกของเขาขยับขึ้นลงอย่างรุนแรง

ความหวังแผดเผาอยู่ในอกราวกับลาวา