บทที่ 298 โทรศัพท์

ไม่นานนัก เฟิงซิ่วเฟินก็เดินออกมาพร้อมกระดาษจดหมายที่พับไว้อย่างเรียบร้อย ในนั้นมีตัวเลขโทรศัพท์เขียนด้วยปากกาหมึกซึมไว้อย่างชัดเจน

"อะ นี่ไงล่ะ หว่านเอ๋อร์เอ๊ย พี่สามของลูกอยู่ในกองทัพ ระเบียบวินัยเขาเคร่งครัดนะ จะโทรหาพร่ำเพรื่อไม่ได้ ลูก…"

"แม่คะ ฉันรู้ค่ะว่าอะไรเป็นอะไร แม่วางใจเถอะ"