บทที่ 302 ตกลงกันแล้วนะ...ต้องคุ้มครองเหยี่ยว

อวี๋หว่านเอ๋อร์ไม่มีเวลามาเสียน้ำลาย เธอสาวเท้าตรงเข้าไปจัดการช้อนตัวเหยี่ยวแดงที่ทำตัวอ่อนปวกเปียกขึ้นมาด้วยสัมผัสอ่อนโยน ทว่ากลับเด็ดขาดจนไม่เปิดโอกาสให้มันขัดขืน

เธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาเล็กๆ ที่คลอไปด้วยน้ำตาของมัน พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ฟังนะเหยี่ยวแดง ภารกิจนี้ขาดเธอไม่ได้! มีแค่เธอที่รู้ว่าสถานการณ์ตรงนั้นเป็นยังไง และมีแค่เธอที่รู้ว่าพวกศัตรูซ่อนตัวอยู่ที่ไหน!"

"หากไม่กำจัดพวกคนชั่วเสียตั้งแต่ตอนนี้ เธอจะไม่มีทางได้กลับบ้านอีกตลอดไป และเพื่อนๆ ของเธอก็จะไม่มีวันปลอดภัย เพื่อบ้านของเธอ เพื่อพวกเรา… และเพื่อช่วยฉันกับพี่สาม เธอต้องกล้าหาญสักครั้ง! ฉันรับปากว่าจะปกป้องเธอด้วยสุดความสามารถ!"