บทที่ 317 โน้มน้าวผู้ช่วย

แววตาที่หลงเหลือเพียงเล็กน้อยของนกแร้งที่มีต่อ "พวกเดียวกัน" หายวับไปทันที!

ความรู้สึกของมันตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับก้อนเนื้อเน่าที่กำลังถูกปั่นหัวเล่น!

ความสงสารเมื่อครู่มลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยจิตสังหารอันรุนแรงต่อคนทรยศในทันที!