บทที่ 333 ระดับสูงสุด

ผู้บัญชาการหลี่ได้ยินดังนั้น ร่างกายที่เกร็งแน่นก็ผ่อนคลายลงทันที ความกังวลที่ค้างคาใจมาตลอดมลายหายไปในที่สุด

เขาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ใบหน้าเผยความรู้สึกโล่งอก “ดี! ดี! อย่างนี้ค่อยยังชั่ว! เบื้องบนพิจารณาได้รอบคอบจริงๆ! คิดเผื่อได้ไกลกว่าพวกเราที่อยู่แนวหน้าสู้กันจนหัวหมุนเสียอีก!”

เขาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดเสริม “รอให้สหายหว่านเอ๋อร์พักจนหายเหนื่อยและมีเวลาว่าง เราต้องบอกเรื่องนี้ให้เธอรู้ จะได้สบายใจ ทางบ้านน่ะ ประเทศจะช่วยดูแลให้เอง!”