บทที่ 357 พี่สามใจสลาย

"ครอบครัวเดียวกันงั้นรึ!"

ยวี๋เหลียนเซิ่งแค่นหัวเราะราวกับได้ยินเรื่องตลกขบขัน เสียงของเขาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นและหวาดกลัว "แกรู้อะไรบ้างไหม! ครอบครัวแกทำฉันฉิบหายแค่ไหน! ถูกบันทึกความผิดร้ายแรง! ถูกส่งไปเฝ้าคลังสินค้า! ความพยายามสั่งสมมาสิบกว่าปีพังพินาศหมดสิ้น!"

"ตอนนี้ทุกคนต่างจ้องจะแทงข้างหลังฉัน คณะกรรมการตรวจสอบยังจับตาดูฉันอยู่ด้วยซ้ำ! แกยังกล้ามาหาฉันอีกเหรอ? เชื่อไหมว่าถ้าแกกล้าเข้าใกล้ฉันอีกก้าวเดียว ฉันจะเรียกฝ่ายรักษาความปลอดภัยเดี๋ยวนี้! ไสหัวไป! ไสไปให้ไกลที่สุด! ถ้าแกยังกล้าเรียกฉันว่าอาเล็กอีก ฉันจะส่งแกเข้าไปนอนกับพ่อแม่แกแน่!"