บทที่ 373 ดวงตา

สีหน้าของยวี๋โหมวโหย่วยังคงเคร่งขรึม

เขากวาดสายตามองไปรอบบริเวณโรงงานที่กว้างใหญ่และซับซ้อน น้ำเสียงของเขาหนักอึ้ง “หว่านเอ๋อร์ ในเมื่อหลานมีความมุ่งมั่น ลุงทวดก็เชื่อใจหลาน! แต่โรงงานแห่งนี้… มันใหญ่เกินไป! คนงานก็เยอะแยะวุ่นวาย ทำงานสามกะไม่หยุดหย่อน มุมมืดตามซอกหลืบมีนับไม่ถ้วน ต่อให้เพิ่มกำลังคนเฝ้ายาม ก็ไม่มีทางจับตาดูได้ทุกซอกทุกมุมหรอก! แบบนี้… จะป้องกันได้อย่างไร?”

คำพูดของเขาคือสิ่งที่ทุกคนในใจกำลังกังวล