บทที่ 405 ข่าวดี

บรรยากาศภายในห้องพักฟื้นตึงเครียดเล็กน้อย

ยวี๋โหมวโหย่วนั่งพิงหัวเตียง สีหน้ายังคงซีดเซียว ทอดสายตาหม่นแสงมองออกไปนอกหน้าต่าง

ยวี๋จื้อเหว่ยยืนอยู่ข้างเตียง สีหน้าฉายแววหวาดกลัว "แม่ครับ… เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ แต่ผมกลับไม่รู้อะไรเลย ถ้าเกิดเป็นอะไรขึ้นมา…"