บทที่ 448 ความจริงปรากฏ

“กรี๊ด! เอ้อร์หยาของแม่! ลูกที่น่าสงสารของแม่เอ๊ย!!”

หลินเยว่กรีดร้องออกมาปานหัวใจแตกสลาย

เสียงนั้นบาดลึกจนทุกคนในที่นั้นไม่อาจทนฟังได้