บทที่ 452 มาจากไหนก็ไสหัวกลับไปทางนั้น!

อวี๋เจิ้งเฟิงได้ยินคำพูดทีเล่นทีจริงของน้องสาว แววตาก็ผุดรอยยิ้ม เขางอนิ้วชี้เคาะหน้าผากเธอเบาๆ "ใช่ๆ มีแค่เธอที่ฉลาด ความดีความชอบนี้พี่จดไว้ให้แล้วกัน"

สองพี่น้องคุยเล่นกันพลางเดินไปด้วยกัน ถนนดินใต้ฝ่าเท้าทอดยาวมาจนถึงทางเข้าหมู่บ้าน

ยามเย็นแสงอาทิตย์ลับขอบฟ้า ควันไฟจากครัวลอยเอื่อย หมู่บ้านตกอยู่ในความเงียบสงบอบอุ่น