บทที่ 472 ออกเดินทาง

เจี้ยนผิงยิ้มพลางเอ่ยสนับสนุน “แบบนี้ดีแล้วละ แม่ของแกมีพรสวรรค์ด้านนี้ ย้ายไปที่ใหม่ก็ยังได้แสดงฝีมือเหมือนเดิม”

“นั่นสิคะ” หยางไฉ่เสียยิ้มรับคำ “งานออกแบบของซิ่วเฟินฉันดูแล้ว ไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกดีไซเนอร์ต่างประเทศเลย”

ยวี๋โหมวจิ้นก็พยักหน้าเห็นด้วย “มีอาชีพที่คุ้นเคย พอไปถึงที่ใหม่จะได้ปรับตัวได้เร็วขึ้น”