บทที่ 491 หมากัดหมา

ซูหมิงหย่วนถูกซักจนพูดไม่ออก สายตาล่อกแล่กไปมาด้วยความตื่นตระหนก

"ผม…ผมไม่รู้ครับ…แต่ แต่มีคนจงใจแกล้งผมจริงๆ นะ…"

"ไม่รู้เหรอ?" หัวหน้าหน่วยแค่นหัวเราะ "รอเราเอาผงยานี้ไปเทียบกับสารพิษในศพผู้ตายดูก่อน ทุกอย่างก็กระจ่างแล้ว!"