บทที่ 506 ฉันแค่พูดตามมารยาท

ท่านผู้เฒ่าโจวนับเป็นผู้มีหน้ามีตา เมื่อเขาเอ่ยปาก กู่หมิงฮุยจึงรีบโค้งตัวประสานมือขอขมาปลกๆ “ท่านผู้เฒ่าโจวสั่งสอนได้ถูกต้องแล้วครับ! ผู้น้อยเลอะเลือนไปชั่ววูบเอง! ผู้น้อยจะขออภัยแขกเหล่านี้เดี๋ยวนี้ครับ!”

เขาหันไปทางพวกอวี๋หว่านเอ๋อร์ พยายามฝืนยิ้มอย่างยากลำบาก “ขออภัยด้วยครับทุกท่าน เมื่อครู่ผมเสียมารยาทไปแล้ว อาหารโต๊ะนี้ถือว่าผมเลี้ยง…”

ทว่าอวี๋หว่านเอ๋อร์กลับตอบเสียงเรียบ “ไม่ต้องหรอกค่ะ พวกเรามีปัญญาจ่าย”