บทที่ 508 ขโมยไก่ไม่ได้ยังเสียข้าวสาร

เจี้ยนผิงจ้องมองคนทั้งสองที่นอนปวกเปียกอยู่บนพื้น หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างแรง สีหน้าเขียวคล้ำด้วยความโกรธ

เฟิงซิ่วเฟินรีบคว้ามือลูกทั้งสองคนไว้ ปลายนิ้วเย็นเฉียบ "เจ็บตรงไหนหรือเปล่าลูก ให้แม่ดูหน่อยสิ…"

เสี่ยวจี เสี่ยวจา และกระรอกน้อยที่เมื่อคืนหลับสนิท พลันได้ยินความเคลื่อนไหวในลานบ้านก็รีบพุ่งตัวลงมาทันที