บทที่ 518 ขาดทุนหรือ

ผ่านไปเนิ่นนาน ท่านผู้เฒ่าโจวค่อยๆ ลืมตาขึ้น ในแววตามีประกายน้ำตาเอ่อคลอ "สามสิบปีแล้ว… ในที่สุดฉันก็ได้ลิ้มรสมันอีกครั้ง… นี่สิถึงจะเป็น ‘ผัดกะหล่ำขอบทอง’ ของแท้! กลิ่นหอมไหม้กระทะซึมลึกเข้าเนื้อ ความกรอบสดหวานไม่ลดลงแม้แต่น้อย ที่หายากยิ่งกว่าคือ ‘จิตวิญญาณแห่งกระทะ’ ที่สดชื่นและหวานชุ่มคอคำนี้นี่เอง! จานของตระกูลกู่แห่งเหลาเต๋อเซิ่งเมื่อเทียบกันแล้ว ช่างแข็งทื่อไร้ชีวิตชีวา มีดีแค่หน้าตาเท่านั้น!"

เขาจับมืออวี๋เจิ้งอวี่ไว้แน่นด้วยความตื่นเต้น "สหายรุ่นน้อง! ไม่สิ อาจารย์อวี๋! ฝีมือของเธอนี่แหละที่ได้รับการถ่ายทอดมาอย่างแท้จริง! นี่คือจิตวิญญาณที่เป็นแก่นแท้ของจุ้ยเซียนโหลว!"

อวี๋หว่านเอ๋อร์ก้าวขึ้นมาข้างหน้า "ท่านผู้เฒ่าโจวคะ สิ่งที่ท่านได้ลิ้มรส คือแก่นแท้จาก ‘สูตรลับตระกูลเสิ่น · เล่มจบ’ ที่เสิ่นจี้เซียน ซือฟู่ของพี่รองยอมแลกด้วยชีวิตเพื่อปกป้องเอาไว้ค่ะ ส่วนเหลาเต๋อเซิ่งของตระกูลกู่ที่ใช้สร้างชื่อเสียงจนโด่งดัง แท้จริงแล้วก็แค่ ‘สูตรลับตระกูลเสิ่น · เล่มต้น’ ที่พวกเขาแย่งชิงไปด้วยวิธีสกปรกเมื่อสามสิบปีก่อนเท่านั้น"