บทที่ 522 กักบริเวณหรือ

เฟิงซิ่วเฟินอดเป็นกังวลไม่ได้ "พวกแกค่อยๆ พูดจากันนะ อย่าให้ถึงขั้นลงไม้ลงมือล่ะ"

หยางไฉ่เสียกำชับสำทับ "จำไว้นะ พวกเราไปคุยด้วยเหตุผล ไม่ได้ไปหาเรื่อง แค่อธิบายเรื่องราวให้ชัดเจนก็พอ"

"วางใจเถอะค่ะแม่ ย่า พวกเรารู้จักขอบเขตดี" อวี๋หว่านเอ๋อร์พูดพลางเดินนำออกไปนอกลานบ้านเป็นคนแรก