บทที่ 617 ผู้เช่า

เพิ่งเดินมาถึงหน้าประตูเรือนรับรอง ก็เห็นเซี่ยหวยอันยืนรออยู่แล้ว

เขายืนอยู่ใต้ร่มไม้ ท่วงท่าสง่างามผึ่งผาย สายตาทอดมองมายังทิศทางที่พวกเธอเดินมา

“หวยอัน? กลับมาเร็วจังลูก” ซูหว่านชิงประหลาดใจเล็กน้อย “เรื่องราบรื่นดีไหม”