บทที่ 642 ไปที่เขาก่อน

หนึ่งวันต่อมา เฮลิคอปเตอร์ก็ร่อนลงจอดท่ามกลางความมืดมิดของเมืองหลงเฉิง

ตัวเครื่องลงจอดอย่างมั่นคงบนลานจอดชั่วคราว แสงไฟจากในตัวเมืองเบื้องไกลดูห่างตาและเงียบสงบอยู่ภายใต้ผืนฟ้ายามราตรี ไม่มีเค้าลางใดบ่งบอกถึงภัยพิบัติที่กำลังจะมาเยือนแม้แต่น้อย

อวี๋หว่านเอ๋อร์ก้าวลงจากห้องโดยสารเป็นคนแรก เซี่ยหวยอันตามติดมาไม่ห่าง ผู้เชี่ยวชาญหลี่และเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ ทยอยตามลงมาเช่นกัน