บทที่ 100 ที่ที่ความฝันเริ่มต้น (ซิลเวอร์ 9 ใน 10)

เรื่องนี้เห็นๆ กันอยู่ ถ้าจางซีหยางไม่ได้แชมป์ แฟนคลับของเขาในอนาคตต้องเกลียดไป๋ตี้เข้าไส้ และจะโทษว่าสไตล์ดนตรีของไป๋ตี้ไม่เหมาะกับการแข่งขันบนเวทีแน่ แม้ว่าตอนนี้แฟนคลับของจางซีหยางจะยังไม่ได้พูดอะไร และดูเหมือนพร้อมสนับสนุนการตัดสินใจของทั้งสองฝ่าย แต่ก็เพราะผลลัพธ์ยังไม่ออกมาต่างหาก!

และในเวลานี้ที่บ้าน

แม่เริ่มกังวลขึ้นมาแล้ว

“แม่เห็นในเน็ตหลายคนพูดกันว่า ถ้าจางซีหยางแพ้ในรอบชิงฯ เจ้าดำของเราต้องรับผิดชอบ เรื่องนี้มันไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย ทำไมต้องให้เจ้าดำมารับผิดชอบด้วยล่ะ?”

“แม่ครับ…”

หลินเซิ่งเทียนนึกขำจนพูดไม่ออก “แม่ครับ อย่าไปฟังพวกผู้เชี่ยวชาญในเน็ตพูดพล่อยๆ เลย ต่อให้จางซีหยางไม่ชนะการแข่งขัน ก็ไม่มีทางที่เจ้าดำจะต้องมารับผิดชอบอะไรทั้งนั้น!”

หลินเซิ่งเทียนเองก็เคยเป็นห่วงมาก่อน

แต่ช่วงสองสามวันนี้ที่ได้ฟังการซ้อมเพลงใหม่ของจางซีหยาง เขาก็ไม่กังวลอีกต่อไป ในฐานะโปรดิวเซอร์รายการ หลินเซิ่งเทียนรู้ดีกว่าใครว่าเพลงใหม่ของน้องชายมีมูลค่ามากแค่ไหน!

เพลงนี้เหมาะกับเวทีนี้มาก!

แม่พูดด้วยความไม่พอใจ “แม่ไม่สนเรื่องพวกนั้นหรอก ยังไงเจ้าดำของเราก็ไม่ต้องมารับผิดชอบอะไรทั้งนั้น ใครจะว่าอะไรก็ช่าง”

“วางใจเถอะครับ”

หลินซีหัวเราะตาม “จริงๆ ก็แค่ผู้เชี่ยวชาญในวงการคิดว่าสไตล์เพลงของเจ้าดำไม่เหมาะกับการแข่ง แต่พวกเขาไม่รู้หรอกว่าเพลงใหม่ของเจ้าดำเป็นสไตล์ไหน”

นี่คือผลลัพธ์ที่เกิดจากความเคยชิน

ใครจะไปคิดว่าเพลงใหม่ของไป๋ตี้จะเปลี่ยนสไตล์ไปอย่างสิ้นเชิง?

หรือจะพูดว่าใครจะไปคิดว่านักแต่งเพลงที่ผลงานที่ปล่อยออกมาทั้งหมดล้วนเป็นสไตล์เพลงแนวเนิบนาบชวนฟังแบบเดิมๆ อย่างไป๋ตี้ จะแต่งเพลงแนวร็อกออกมาได้?

มันตัดกันเกินไป!

กลายเป็นสองขั้วที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง!

นี่คือผลลัพธ์ที่เกิดจากความต่างของข้อมูล

แม้แต่หลินซีเองตอนที่ได้ยินเพลง《ดอกไม้ไฟ》ครั้งแรกก็ยังตกใจ ไม่นึกเลยว่านี่จะเป็นเพลงใหม่ที่น้องชายแต่ง ผลงานมีความเปลี่ยนแปลงมากจริงๆ!

แน่นอนว่า

จะทะเลาะก็ทะเลาะไป

จะวุ่นวายก็วุ่นวายไป

วันเวลาผ่านไป หลินจือไป๋ก็ขี้เกียจไปสนใจว่าพวกผู้เชี่ยวชาญนั่นจะพูดอะไร เขาอยู่ที่พักเขียน《ร้านชำของคุณนามิยะ》อย่างสบายใจ จะเขียนครบสองแสนคำอยู่แล้ว

วันเวลาผ่านไปเรื่อยๆ

วันแข่งใกล้เข้ามา ทุกวันนับถอยหลัง ยิ่งใกล้วันงานในเน็ตก็ยิ่งคึกคัก ทั้งคนในวงการและสื่อต่างไม่ว่างเว้น ต่างพูดคุยเรื่องการเลือกเพลงรอบชิงของจางซีหยางไปมา

สามวัน!

สองวัน!

หนึ่งวัน!

ในที่สุดก็ถึงวันตัดสิน!

วันนี้ที่สถานที่บันทึกเทปของเสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์ หลินเซิ่งเทียนกำลังวุ่นวายอยู่หน้างาน เขาเป็นโปรดิวเซอร์ของรายการนี้ และรับหน้าที่เป็นผู้กำกับด้วย แต่ไม่ใช่ผู้กำกับใหญ่

“ผู้ชมกำลังจะเข้าฮอลล์แล้ว!”

“ทุกแผนกเตรียมพร้อม!”

“วันนี้เป็นการถ่ายทอดสด ห้ามพลาดเด็ดขาด ต้องคอยเช็กสถานะของนักร้องทุกคนตลอดเวลา”

“รับทราบครับ”

“ทีมซับไตเติลจัดคนเพิ่มไปหน่อย ซับสดต้องให้ตรงกัน อุปกรณ์ทุกอย่างทดสอบยืนยันรอบสุดท้าย”

“ผู้ชมเข้างานแล้ว!”

“ยืนยันตัวตนเรียบร้อย!”

“ผู้ชมเข้าที่นั่งเรียบร้อยแล้ว นักร้องทั้งเจ็ดคนก็เข้าห้องพักรอแล้ว การปรับตั้งอุปกรณ์ไม่มีปัญหา”

“พิธีกรพร้อม!”

ช่องสื่อสารภายในทีมงานกำลังพูดคุยกัน แม้จะดูชุลมุนวุ่นวาย แต่ทุกคนล้วนมีสมาธิจดจ่ออยู่กับหน้าที่ของตน

ส่วนในสถานที่ถ่ายทอดสด

ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความผ่อนคลายและคึกคัก

ผู้ชมในฮอลล์กำลังกระซิบกระซาบกัน

บนใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและคาดหวัง เพราะวันนี้คือวันถ่ายทอดสดรอบชิงชนะเลิศของ《ผมคือนักร้อง》 ทุกคนต่างรอคอยวันนี้มานานแล้ว!

แถวที่สองของที่นั่งผู้ชม

หลินจือไป๋นั่งอยู่ในตำแหน่งที่ค่อนข้างใกล้ตรงกลาง ข้างหูได้ยินเสียงพูดคุยของผู้ชมรอบข้างอย่างชัดเจน

“ตื่นเต้นกับรอบชิงจังเลย!”

“วันนี้คงมีพิธีกรตัวจริงมาแล้ว แต่พิธีกรไม่ใช่ประเด็นหรอก วันนี้ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าสุดท้ายใครจะได้แชมป์”

“ต้องจางซีหยางสิ!”

“ตานั่นต้องเป็นจางซีหยางแน่!”

“ผู้เชี่ยวชาญในเน็ตไม่ได้บอกเหรอว่าจางซีหยางจะร้องเพลงใหม่ของไป๋ตี้ แต่สไตล์ดนตรีของไป๋ตี้ไม่มีหวังจะได้แชมป์หรอกนะ ตอนนี้ฉันเชียร์คุณเซี่ยอวี่หลงให้ได้แชมป์มากกว่า อย่างแรกคือฝีมือไม่ต้องพูดถึง เกือบทุกตอนติดท็อปสาม ถ้าไม่ใช่เพราะฟอร์มของจางซีหยางโหดเกินไป เขาก็คงได้ที่หนึ่งไปหลายรอบแล้ว แต่ตอนนี้รอบชิงจางซีหยางจะพลาดเอง เซี่ยอวี่หลงต้องคว้าโอกาสนี้ได้แน่”

“คุณเชื่อผู้เชี่ยวชาญเหรอ?”

“ถึงจะไม่เชื่อไป๋ตี้ แต่ก็ควรเชื่อใจจางซีหยางนะ ทั้งสองคนไม่ใช่คนโง่ จะไปทำอะไรที่รู้ว่าไม่ควรทำได้ยังไง ต้องมีความมั่นใจถึงกล้าเล่นแบบนี้สิ”

“คุณพูดก็ถูกนะ”

“คุณน่ะพวกหูเบาชัดๆ เชื่อคนง่ายจะตาย เดี๋ยวนี้คนในเน็ตขาดความสามารถในการคิดวิเคราะห์เองเยอะแยะ ถ้าพูดถึงใครจะได้แชมป์ การแข่งขันมันเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา ใครก็มีโอกาสทั้งนั้น จางซีหยาง เย่วซานหลาน เซี่ยอวี่หลง จะเป็นใครได้แชมป์ฉันก็ไม่แปลกใจหรอก”

“จางซีหยางยังคงเป็นตัวเต็งอันดับหนึ่ง”

หลินจือไป๋ฟังเสียงซุบซิบของผู้ชมในที่เกิดเหตุ มุมปากเผยรอยยิ้มออกมา ผู้เชี่ยวชาญพยายามชี้นำกระแสกันเต็มที่จริงๆ แต่คนส่วนใหญ่ยังคงเชื่อมั่นในตัวไป๋ตี้และจางซีหยาง

…

หลังเวที

เตรียมการเกือบเสร็จแล้ว หลินเซิ่งเทียนดูเวลาแล้วพูดขึ้นว่า “เริ่มนับถอยหลังถ่ายทอดสด เตรียมเชื่อมต่อสัญญาณ!”

ห้า!

สี่!

สาม!

สอง!

หนึ่ง!

เมื่อการนับถอยหลังสิ้นสุดลง!

สัญญาณถ่ายทอดสดก็เชื่อมต่อได้สำเร็จ!

ไฟบนเวทีสว่างวาบขึ้นมาทันที!

พิธีกรชื่อดังสองคนที่เสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์ส่งมาเดินขึ้นเวที “ยินดีต้อนรับผู้ชมทั้งในฮอลล์และทางบ้านเข้าสู่รายการ《ผมคือนักร้อง》ซึ่งสนับสนุนโดยแบรนด์น้ำดื่มหลงเฉวียน!”

“ถ่ายทอดสดส่งตรงถึงคุณ!”

ในวินาทีที่สัญญาณถ่ายทอดสดเชื่อมต่อสำเร็จ ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนที่รับชมผ่านเสินฮว่าวิดีโอต่างก็ฮือฮา คอมเมนต์พุ่งขึ้นรัวๆ ในทันที!

“เริ่มแล้วๆ!”

“หานเยวี่ยซวงสู้ๆ!”

“จางซีหยางลุยเลย!”

“อาจารย์จางซีหยางต้องชนะ!”

“เย่วซานหลาน ก้าวข้ามขุนเขา!”

“ไม่มีใครเชียร์หลินโส่วจัวเลยเหรอ งั้นฉันเชียร์เอง”

“สงสารซุนกู่จัง ไม่มีแฟนคลับมาเลยเหรอ…”

“แฟนคลับซุนกู่มารายงานตัว!”

“รอฟังจางซีหยางร้องเพลงใหม่ของไป๋ตี้!”

“ผู้เชี่ยวชาญบอกว่า…”

“ช่างหัวพวกผู้เชี่ยวชาญนั่นเถอะ ฉันเป็นแฟนคลับตัวยงของไป๋ตี้ รอบนี้ต้องเชื่อไป๋ตี้ แล้วก็เชื่อฝีมือจางซีหยางด้วย!”

คอมเมนต์ไหลเป็นสาย!

นี่คือรัศมีของรายการวาไรตี้ที่เป็นปรากฏการณ์อันดับหนึ่งของทวีปฉิน ความร้อนแรงของรอบชิงชนะเลิศครั้งนี้ถือว่าสูงที่สุดตั้งแต่《ผมคือนักร้อง》เริ่มออกอากาศ!

บนอินเทอร์เน็ต

ผู้คนจำนวนมากต่างชมการถ่ายทอดสดไปพร้อมกับพูดคุยกัน คาดเดาผลการแข่งขันในวันนี้ แน่นอนว่าหลายคนก็อยากรู้ว่าเพลงใหม่ของไป๋ตี้ที่จางซีหยางจะร้องวันนี้คือเพลงอะไร

ไม่ใช่แค่ชาวเน็ต

คนในวงการก็กำลังชมการถ่ายทอดสดกันพร้อมหน้า

ผู้เชี่ยวชาญหลายคนต่างดูรายการไปพร้อมกับแสดงความคิดเห็นในกลุ่มคนในวงการ เช่น วันนี้นักร้องกลุ่มนี้จะปล่อยของเด็ดอะไรออกมา เพราะรอบชิงชนะเลิศคือช่วงเวลาที่ต้องทุ่มสุดตัว

ในที่สุด!

ความวุ่นวายก็จบลง!

นักร้องคนแรกของคืนนี้ขึ้นเวที คนที่จับได้คิวแรกคือหลินโส่วจัว หลังจากเขาเดินขึ้นเวทีไปได้ไม่นาน ผู้ชมในที่เกิดเหตุก็ได้ยินเสียงดนตรีที่คุ้นเคย

“เมื่อคุณก้าวเดินสู่แดนเริงร่า

แบกความฝันความหวังไว้บนบ่า

ใบหน้าหลากสีสันแต่งแต้มทา

ไม่มีใครจดจำใบหน้าได้เลย…”

เพลงที่หลินโส่วจัวนำมาร้องคือผลงานสร้างชื่อของเขานั่นเอง《ดับทุกข์》!

หลินโส่วจัวร้องอย่างตั้งใจ เพลงทั้งเพลงไม่มีการดัดแปลงใดๆ เลย ใช้ดนตรีประกอบเวอร์ชันต้นฉบับร้อง ราวกับว่าจงใจใช้วิธีนี้ในการสื่อความหมายบางอย่าง

วินาทีนี้

ไม่ต้องมีคำพูดใดๆ ทุกคนต่างเข้าใจความหมายของหลินโส่วจัว การเลือกร้อง《ดับทุกข์》ในรอบชิงชนะเลิศ คือการคารวะต่อไป๋ตี้ และในขณะเดียวกันเขาก็แสดงจุดยืนสนับสนุนไป๋ตี้ เพราะนี่คือผลงานชิ้นแรกของไป๋ตี้ยังไงล่ะ

บนอินเทอร์เน็ต

ผู้คนต่างถกเถียงกัน

“ใครๆ ก็บอกว่าจางซีหยางเป็นคนมีน้ำใจ พวกเราเองก็ไม่แพ้กัน แสดงจุดยืนชัดเจนว่าสนับสนุนอาจารย์ไป๋ตี้!”

“โดนตกเข้าด้อมเลย!”

“ร้องเพลงนี้ในรอบชิง คงไม่ใช่ไพ่ตายอะไรหรอก เพราะทุกคนคุ้นเคยกันดี แต่เห็นแล้วน้ำตาซึมเลย บางทีฉันอาจจะเป็นคนอ่อนไหวง่ายไปหน่อย”

“สนับสนุนไป๋ตี้”

“ในฐานะแฟนคลับจางซีหยาง อดไม่ได้ที่จะพูดอะไรสักหน่อย ในเน็ตหลายคนบอกว่า ถ้าจางซีหยางแพ้เพราะเพลงใหม่ของไป๋ตี้ไม่เหมาะกับเวทีการแข่งขัน พวกเราจะเกลียดไป๋ตี้จนตาย นี่เป็นแค่การคาดเดาและใส่ร้ายชัดๆ พวกเราไม่มีทางให้ไป๋ตี้ต้องมารับผิดชอบหรอก”

“ทำไมล่ะ?”

“เพราะการกลับมาโด่งดังอีกครั้งของจางซีหยาง เป็นเพราะเพลงนั้นของไป๋ตี้ และยิ่งไปกว่านั้นคือจางซีหยางเคยพูดไว้ว่า เขามาแข่ง《ผมคือนักร้อง》เพราะได้รับคำเชิญจากอาจารย์ไป๋ตี้ ถ้าไม่มีไป๋ตี้เกรงว่าทุกคนคงลืมจางซีหยางไปแล้ว อย่าหาว่าพวกเราแฟนคลับจางซีหยางเป็นคนเนรคุณเลย”

“ไม่มีใครต้องรับผิดชอบอะไรทั้งนั้น”

“นักร้องที่เข้าแข่งขันทุกคนล้วนยอดเยี่ยมมาก รอบชิงชนะเลิศก็แค่แข่งกันที่ฝีมือ แพ้ไปก็ไม่ต้องไปโทษใคร นี่ไม่ใช่เหตุผลที่เราชอบรายการนี้หรอกเหรอ? ให้พวกผู้เชี่ยวชาญหุบปากไปซะ พวกเราแค่ตั้งใจฟังเพลงก็พอ ตราบใดที่เพลงดี กระแสวิพากษ์วิจารณ์อะไรก็ไม่สำคัญหรอก!”

บนเวที

หลินโส่วจัวร้อง《ดับทุกข์》จบแล้ว เขาไม่ได้ตะโกนว่า “ฉันสนับสนุนอาจารย์ไป๋ตี้” ออกมาตรงๆ เขาเพียงแค่โค้งคำนับให้ผู้ชมด้านล่างแล้วพูดเบาๆ ว่า:

“เพลงนี้… คือจุดเริ่มต้นความฝันของผมครับ”

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง