บทที่ 327 นักพู่กันอันดับหนึ่งแห่งดาวเคราะห์สีน้ำเงิน!

《บันทึกศาลาหลานถิง》ของหวังซีจือ เทพแห่งอักษรวิจิตร เนื้อหาไล่เรียงจากความสุขไปสู่ความทุกข์ จากทุกข์กลับไปสู่สุข ฝีแปรงยิ่งใหญ่ไพศาลไร้ผู้ต่อต้าน อักขระซ่อนเร้นดั่งรอยงูในหญ้าทอดยาวนับพันลี้ เส้นสายดูเป็นธรรมชาติประหนึ่งสวรรค์สร้าง นี่สิจึงคู่ควรแก่การขนานนามว่าเป็นอักษรบรรจงอันดับหนึ่งใต้หล้า!

ในชาติก่อน เหล่าปรมาจารย์ด้านอักษรวิจิตรนับไม่ถ้วนพยายามคัดลอก《บันทึกศาลาหลานถิง》 แต่ไม่มีใครสามารถเลียนแบบได้อย่างสมบูรณ์

แต่เวลานี้ หลินจือไป๋ทำได้!