บทที่ 446 ตัวแทนทะลวงฟ้า!

จะให้คนทวีปฉินอย่างหลินจือไป๋มาเป็นประธานกิตติมศักดิ์ของสมาคมนักเขียนทวีปฉีเนี่ยนะ

อย่าว่าแต่หลินจือไป๋รู้สึกว่าไม่เหมาะเลย ปัญญาชนทวีปฉีฟังแล้วก็ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว รับเรื่องแบบนี้ไม่ได้เลย

แต่พอทุกคนเห็นต้นฉบับ 《สุ่ยเตี้ยวเกอตู่》 ที่สืออวิ๋นยังกำไว้ในมือ ดูเหมือนตัดใจปล่อยไม่ลง แล้วในหัวก็มีความคิดหลายอย่างแล่นผ่านเร็วดั่งสายฟ้า เจ้าพวกในที่นั้นทีละคนกลับพากันเอ่ยสนับสนุน