บทที่ 454 แปดเซียนข้ามทะเล!

คนเราก็เป็นแบบนี้ เวลาที่ตัวเองซวย ถ้าเห็นคนอื่นซวยตามไปด้วย ต่อให้ความสูญเสียจะมหาศาลแค่ไหน ในใจก็จะรู้สึกสบายขึ้นมาก ในทางกลับกัน ถ้ามีแต่ตัวเองที่ซวย ส่วนคนอื่นกลับปลอดภัยดี ผลลัพธ์ที่ความจริงไม่ได้แย่สักเท่าไร ก็จะดูน่าสังเวชเป็นพิเศษเมื่อถูกเปรียบเทียบกับคนอื่น

ท่านเจ็ดก็มีสภาพจิตใจแบบนี้

ถ้าหลินจือไป๋ทำลายแค่สถิติ "ท่านเจ็ด" ของตัวเอง ขณะที่ท่านแปดกับท่านเก้ายังรักษาร่างทองของตัวเองไว้ได้ครบถ้วน เขาก็คงหงุดหงิดจริงๆ ทำไมคนที่เจ็บมีแค่ฉันล่ะ?