บทที่ 476 ทารุณจนร้องไห้!

“นี่แหละคือศิลปะของกู่ฉิน!”

“หนุ่มหล่อที่บรรเลงอยู่คือใครน่ะ ฉันรักเลย!”

“หลินจือไป๋ไงล่ะ!”