ตอนที่ 80
บทที่ 80 หลินเซิ่งเทียนผู้แสนสุข
minibunny · 9,710 ตัวอักษร
โจวหานจิ้นเป็นคนที่หลุดพ้นจากรสนิยมต่ำๆ ไปแล้ว ถึงช่วงก่อนหน้านี้จะโดนรายการวาไรตี้รายการหนึ่งของเสินฮว่าเกาะกระแสจนไม่พอใจมาก และแอบคิดไว้ในใจว่าเดี๋ยวจะไปดูเรื่องสนุกสักหน่อย แต่ตอนรายการนี้ออกอากาศ จริงๆ เขาลืมเรื่องนี้ไปแล้ว จนกระทั่งลี่เซียวแฟนสาวส่งคลิปมาให้เขาคลิปหนึ่ง
ตัวเอกของคลิปคือจางซีหยาง
โจวหานจิ้นมีความประทับใจต่อจางซีหยางค่อนข้างลึก คิดว่าเป็นนักร้องที่เก่งมากคนหนึ่ง แต่ก็แค่นั้น
ทว่า
คลิปนี้กลับกระตุกต่อมโจวหานจิ้นเข้าให้!
เพราะในคลิปจางซีหยางคัฟเวอร์เพลงดังประจำตัวของเขา!
เพลงของโจวหานจิ้นหลายเพลงเคยถูกคนเอาไปคัฟเวอร์ ฝั่งบริษัทก็หาเงินจากการให้สิทธิ์ได้
ราชาเพลงโจวเองก็ได้ส่วนแบ่งจากตรงนี้ด้วย ทำไมจะไม่เอาล่ะ?
แต่มีเพียงเพลงดังประจำตัวเพลงนี้เพลงเดียวที่แทบไม่มีใครอยากคัฟเวอร์ เพราะยากเกินไป!
ถ้าบุ่มบ่ามไปคัฟเวอร์ ก็เท่ากับหาเรื่องขายหน้าเอง
ขนาดโจวหานจิ้นร้องเองยังรับประกันไม่ได้ว่าจะไม่พัง
แต่ดันเป็นว่า……
จางซีหยางไม่เพียงคัฟเวอร์เพลงนี้ แต่ยังร้องออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ!
ที่สำคัญที่สุดคือหมอนี่ไม่มีท่าทีเลียนแบบเขาเลยสักนิด ร้องเพลงนี้ออกมาเป็นรสชาติแบบจางซีหยางเอง โดยเฉพาะเสียงหัวเราะท่อนกลางนั่น ตะลึงตาตะลึงใจเกินไปแล้ว!
ตะลึงจน……
ขนาดโจวหานจิ้นที่เป็นต้นฉบับยังรู้สึกไม่สบายใจ!
เขาส่งเครื่องหมายคำถามสามตัวไปหาแฟนสาวทันที
ลี่เซียวแฟนสาวตอบกลับมา: 【เขาคัฟเวอร์ในวาไรตี้ใหม่ของเสินฮว่านั่นแหละ ฉันว่าฝีมือเขาไม่แพ้คุณเลยนะ ในเน็ตก็มีคนเยอะแยะบอกว่าเวอร์ชันของเขาดีกว่าของคุณ】
โจวหานจิ้นหน้าแดงก่ำ
เวอร์ชันนี้ดีกว่าผมตรงไหน!?
ก็พูดได้แค่ว่าตอนที่แฟนสาวชมผู้ชายคนอื่น ผู้ชายคนไหนที่อยู่ในสถานการณ์นั้นก็ทนไม่ไหวทั้งนั้น
โจวหานจิ้น: 【รายการกระจอกอะไรเนี่ย?】
ที่รัก: 【ของเสินฮว่าไง ที่เมื่อไม่กี่วันก่อนเกาะกระแสพวกเรานั่นแหละ】
โจวหานจิ้น: 【รายการนี้ไม่แป้กเหรอ?】
ที่รัก: 【ดังมากเลย เช้านี้ฮอตเสิร์ชระเบิดเลย】
โจวหานจิ้น: 【แล้วเวอร์ชันคัฟเวอร์ของจางซีหยางนี่ก็ดังด้วย?】
ที่รัก: 【อืมๆ】
“ที่รัก” แน่นอนว่าเป็นชื่อเล่นที่โจวหานจิ้นตั้งไว้ให้แฟนสาว
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
ประเด็นคือโจวหานจิ้นยิ่งไม่สบายใจขึ้นเรื่อยๆ!
รายการของเสินฮว่าที่เกาะกระแสตัวเองดันดังเนี่ยนะ?
จางซีหยางยังไปร้องเพลงดังประจำตัวของตัวเองในรายการนั้นอีก?
ชาวเน็ตยังพากันชมอีกว่าเวอร์ชันนั้นตีความได้ดีกว่าตัวเองที่เป็นต้นฉบับ?
“เชี่ยเอ๊ย!”
โจวหานจิ้นไม่ได้ด่าจางซีหยาง หรือแม้แต่ด่ารายการนั้นด้วยซ้ำ เขาแค่อยากสบถออกมาเฉยๆ
ไม่สบอารมณ์
ไม่สบอารมณ์สุดๆ
คนรักหน้าตาอย่างโจวหานจิ้น ไม่มีทางยอมรับได้เลยที่มีคนบอกว่าตัวเองสู้ใครไม่ได้
ผมเป็นราชาเพลงนะ!
เขายังไม่ได้เป็นราชาเพลงเลย!
ทำไมพวกคุณถึงชมว่าเขาเก่งกว่าผม?
โจวหานจิ้นถึงขั้นสงสัยว่าจางซีหยางคนนั้นตั้งใจท้าทายตัวเอง
จะคัฟเวอร์อะไรก็ได้ไม่ใช่เหรอ?
ทำไมดันมาคัฟเวอร์เพลงดังประจำตัวของผม?
ถ้านี่เป็นรายการของเทียนกวง โจวหานจิ้นคงอยากไปร่วมรายการคืนนี้เลย
ไปหาไอ้หมอนั่นแล้วขึ้นเวทีดวลกัน! บดมันให้แหลก!
โจวหานจิ้นมั่นใจในฝีมือการร้องของตัวเองอย่างยิ่ง เขาไม่คิดว่าจางซีหยางจะเก่งกว่าตัวเอง
“ต่อไปอย่าให้ผมเจอคุณนะ”
จิตใจอยากเอาชนะของโจวหานจิ้นลุกโชนขึ้นมาแล้ว เขาเป็นคนที่อยากแพ้ชนะมากกว่าคนทั่วไป
……
เมื่อคืนหลินจือไป๋นอนดึกอย่างที่ไม่ค่อยได้ทำ หลักๆ ก็เพื่อนั่งดู《ผมคือนักร้อง》ตอนออกอากาศครั้งแรกเป็นเพื่อนครอบครัว
แม่กับพี่สาวแทบจะตกตะลึงตลอดทั้งรายการ ชมไม่หยุดว่ารายการนี้ดีอย่างนั้นดีอย่างนี้
หลินจือไป๋นิ่งมาก หลินเซิ่งเทียนก็นิ่งมาก
แต่ความนิ่งของหลินจือไป๋เป็นการแกล้งทำ ในใจเขาดีใจจนเบ่งบานไปนานแล้ว ระลอกนี้คือ “คุนเผิงกางปีก” ของจริง
แน่นอนว่าความนิ่งของหลินเซิ่งเทียนก็เป็นการแกล้งทำเหมือนกัน เขาดูรายการจบก็นั่งรีเฟรชฮอตเสิร์ชไม่หยุด ตื่นเต้นจนถึงตีหนึ่งตีสองยังกลิ้งไปมาอยู่ในผ้าห่ม จนวันรุ่งขึ้นต้องแบกตาแพนด้าไปทำงานตามปกติ ประชุมเช้ายังมาสายอีก……
ตอนนี้
ในห้องประชุม
หัวหน้าแผนกต่างๆ นั่งกันอยู่ครบ
ผู้นำสูงสุดของแผนกก็อยู่ด้วย
พอหลินเซิ่งเทียนเดินเข้าประตู สายตาของทุกคนก็หันมามองเขาพร้อมกันเป็นตาเดียว
“โย่”
หลินเป้าเริ่มพูดจาแขวะแล้ว
“รายการของแผนก 8 ดังแล้วนี่มันไม่เหมือนเดิมจริงๆ นะ ทั้งแผนกวาไรตี้ต้องมานั่งรอนายมาประชุมเช้า ขนาดผู้อำนวยการของเรายัง……”
“เฮ้!”
ผู้อำนวยการแผนกวาไรตี้ตัดบทหลินเป้าทันที “นี่พูดอะไรของคุณ พูดอะไรกัน ช่วงนี้หัวหน้าหลินของเราทำงานหนักมาก มาสายก็พอเข้าใจได้”
หลินเป้าชะงัก
ผู้อำนวยการเปลี่ยนไปแล้ว
เมื่อก่อนผู้อำนวยการไม่เคยพูดแบบนี้เลย
เขาพูดอย่างน้อยใจอยู่บ้าง “เขาให้ท่านรอตั้งนาน……”
ผู้อำนวยการไม่พอใจขึ้นมา “หลินเป้า คุณอย่าจับผิดเล็กๆ น้อยๆ ของคนอื่นแล้วเอามาขยายเป็นเรื่องใหญ่!”
นี่ถือเป็นการตำหนิแล้ว
หลินเป้าหุบปาก กัดฟันกรามแทบแหลก
หลินเซิ่งเทียนยังคงขอโทษหนึ่งครั้ง แล้วนั่งลงที่เก้าอี้ของตัวเอง
บนใบหน้าผู้อำนวยการปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา แน่นอนว่ายิ้มให้หลินเซิ่งเทียน: “ผมต้องขอชมเชยแผนกวาไรตี้ 8 หน่อย เมื่อวาน《ผมคือนักร้อง》ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่!”
ทุกคนปรบมือทันที
ทุกคนต่างยิ้มแย้ม
หลินเซิ่งเทียนยิ้มและปรบมือตาม
หลินเป้าก็ปรบมือด้วย ทุกคนหยุดกันแล้วเขายังตบมือแรงๆ อยู่ มือแทบจะแดงหมดแล้ว
“คุณเป็นอะไรก็ออกไปข้างนอก!”
ผู้อำนวยการทนหลินเป้าไม่ไหวแล้ว
หลินเป้าก้มหน้าลง สีหน้ายิ่งดูไม่ได้
ผู้อำนวยการหันไปมองหลินเซิ่งเทียน รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าอีกครั้ง “หัวหน้าหลิน สตูดิโอที่พวกคุณใช้อัดรายการเล็กไปหน่อยหรือเปล่า ผมยกสตูดิโอหนึ่งให้พวกคุณใช้เลยแล้วกัน เครื่องเสียงดีกว่า สถานที่ก็กว้างขวางกว่า”
“งั้นขอบคุณผู้อำนวยการมากครับ!”
หลินเซิ่งเทียนดีใจอย่างคาดไม่ถึง สตูดิโอหนึ่งมีแต่รายการที่ดังที่สุดของบริษัทเท่านั้นถึงจะได้ใช้ ก่อนหน้านี้แผนก 8 ไม่มีโอกาสได้แตะเลย ขนาดสตูดิโออื่นบางทียังต้องแย่ง แล้วก็มีหลายครั้งที่แย่งสู้แผนกอื่นไม่ได้ พูดได้ว่าโดนเหยียดหยามมาสารพัด
ทีนี้ดีล่ะ
เปลี่ยนจากปืนลูกซองเป็นปืนใหญ่
พอมีสตูดิโอหนึ่ง เพลงพวกนั้นก็จะถ่ายทอดออกมาได้ดียิ่งขึ้น ตัวเองก็ได้เชิดหน้าชูตาสักที ยังไงในสตูดิโอหนึ่งก็มีแต่อุปกรณ์ที่ดีที่สุดในท้องตลาด ขนาดนาเซินกับเทียนกวง ด้านนี้ยังด้อยกว่าเสินฮว่าอยู่บ้าง!
“แล้วผมล่ะ?”
หลินเป้าเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว เขามีรายการหนึ่งที่อัดอยู่ในสตูดิโอหนึ่ง
“ก็ไม่ได้ห้ามคุณใช้สตูดิโอหนึ่งสักหน่อย”
ผู้อำนวยการพูดเรียบๆ “รอแผนก 8 ใช้เสร็จคุณก็ใช้ต่อ สองแผนกประสานเรื่องเวลากันให้ดีก็พอ”
ล้อเล่นหรือไง?
ตอนนี้แผนกวาไรตี้ฝากผลงานไว้กับ《ผมคือนักร้อง》ทั้งหมด รายการนี้ตอนนี้มีแววจะเป็นรายการฮิตถล่มทลาย ต่อจากนี้ถ้ากระแสยังไม่ลดลงก็จะกลายเป็นระดับปรากฏการณ์ บริษัทย่อมต้องประคองไว้บนฝ่ามืออยู่แล้ว!
รายการอื่นต้องหลีกทางหมด!
ไม่พอใจเหรอ?
งั้นก็ทำรายการที่ดีกว่า《ผมคือนักร้อง》ออกมาสักรายการสิ
ที่เสินฮว่าผลงานคือพระราชา
ผู้บริหารระดับสูงอย่างผู้อำนวยการแผนกวาไรตี้ก็ต้องการผลงานเหมือนกัน
แน่นอน
จริงๆ ผู้อำนวยการแผนกวาไรตี้ก็ไม่คิดว่า《ผมคือนักร้อง》จะดังได้ แถมยังดังจนฮอตเสิร์ชเต็มจอขนาดนี้!
ก่อนหน้านี้ผู้อำนวยการแผนกวาไรตี้ยังคิดอยู่เลยว่า:
ถ้ารายการนี้มีปัญหา คงต้องปลดหลินเซิ่งเทียนออกจากตำแหน่งแล้วหรือเปล่า
เขากับหลินเซิ่งเทียนไม่ได้มีความแค้นอะไรกัน
แค่ไม่อยากรับผิดชอบเท่านั้นเอง
แต่ตอนนี้ดูแล้วตัวเองต้องดูแลหลินเซิ่งเทียนให้ดีแล้ว
ขอแค่รายการของแผนก 8 ยังดังอยู่ เขาก็ต้องรับประกันว่าหลินเซิ่งเทียนจะอยู่ในบริษัทได้อย่างสุขสบาย ไม่ถูกใครจำกัดทั้งนั้น!
คิดได้ดังนั้น
ผู้อำนวยการแผนกวาไรตี้ก็ให้คำมั่นอีกครั้ง “งบประมาณของ《ผมคือนักร้อง》ต้องเพิ่มขึ้น อีกอย่างฝั่งโปรโมตก็ต้องรับประกันว่าจัดให้เต็มที่ เรื่องพวกนี้ผมจะไปบอกแผนกที่ประสานงานด้วยตัวเอง”
……
หลังประชุมเช้า หลินเซิ่งเทียนเพิ่งกลับถึงห้องทำงาน ผู้ช่วยก็พุ่งเข้ามา ตื่นเต้นสุดๆ
“หัวหน้า!”
“มีอะไร?”
“ตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ ผมรับโทรศัพท์ไปหลายสิบสายแล้ว ทั้งหมดโทรหาหัวหน้าครับ!”
“ใครบ้าง?”
“ผู้ลงโฆษณาไงครับ!”
ผู้ช่วยตื่นเต้นอยู่บ้าง “ในนั้นมีแบรนด์ระดับแถวหน้าหลายแบรนด์ อยากเป็นสปอนเซอร์หลักให้รายการเราเลย ก่อนหน้านี้ตอนเราเปิดประมูลโฆษณา ผู้ลงโฆษณาพวกนี้ไม่ยอมจ่ายแพง ตอนนี้เห็นรายการดังแล้ว แต่ละเจ้าเริ่มร้อนรนกันหมด เสนอราคาสูงกว่ากันไปทีละเจ้าเลยครับ!”
“รู้แล้ว”
หลินเซิ่งเทียนก็ยิ้มออกมา ความรู้สึกแบบนี้มันฟินสุดๆ จริงๆ
ก่อนหน้านี้เขาต้องไปขอร้องคนนั้นคนนี้สารพัด ตอนนี้เหมือนทั้งโลกมาขอร้องเขาแทน!
ทันใดนั้น
ข้างนอกมีความเคลื่อนไหว
หลินเซิ่งเทียนมองไป ให้ตายสิ หัวหน้ากลุ่มหลายคนของแผนกเพลงมากันหมด ในมือยังหิ้วของมาด้วย
“พวกคุณนี่……?”
“อรุณสวัสดิ์ครับหัวหน้าหลิน ก็รายการของเรานั่นแหละครับ กติกาไม่ได้บอกเหรอว่าเทปสองจะมีนักร้องถูกคัดออก แล้วเทปสามก็จะมีนักร้องเสริมเข้ามาหนึ่งคน……”
“ผมเข้าใจแล้ว”
คนพวกนี้ก็มาขอร้องเขาเหมือนกัน อยากให้นักร้องในแผนกของพวกเขามาเป็นนักร้องเสริม
หึๆ
ก่อนหน้านี้หลินเซิ่งเทียนยังเคยไปขอยืมนักร้องจากแผนกพวกนี้ นอกจากพี่สาวที่ช่วยมาตลอดแล้ว คนพวกนี้แต่ละคนก็เอาแต่บ่ายเบี่ยง
แล้วตอนนี้ล่ะ?
รายการดังแล้วก็อยากยัดคนเข้ามา?
จะมาเก็บลูกท้อสุกกันง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้หรอก
ผมต้องให้สิทธิ์ฝั่งพี่สาวก่อนอยู่แล้ว
หลินเซิ่งเทียนทำท่าลำบากใจ “ของของพวกคุณผมไม่กล้ารับหรอกครับ เรื่องนี้ยังไม่แน่นอน ต้องให้ทีมงานรายการประชุมพิจารณาตัดสินใจ มีปัญหาต้องคำนึงหลายด้าน……”
กว่าจะไล่คนพวกนี้ไปได้
หลินเซิ่งเทียนนั่งลงบนเก้าอี้ คลายเนกไทออกหน่อย จู่ๆ ก็รู้สึกว่าโลกช่างงดงามเหลือเกิน ร่างกายรู้สึกผ่อนคลายสบายใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!
ครั้งล่าสุดที่ดีใจขนาดนี้ ก็คือวันที่น้องชายร่างกายหายดี……
เดี๋ยวก่อน!
ยังมีเรื่องสำคัญมากๆๆ อีกเรื่องที่ต้องทำ!
หลินเซิ่งเทียนรีบลุกขึ้น ต่อสายโทรศัพท์
“ฮัลโหล?”
ปลายสายมีเสียงดังขึ้น
หลินเซิ่งเทียนยิ้มพูด “สวัสดีครับตัวแทนเจียง ผมหลินเซิ่งเทียนจากเสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์ สถานการณ์ของ《ผมคือนักร้อง》คุณน่าจะรู้แล้ว ตอนนี้ที่โทรมาหา ก็เพราะอยากคุยกับบริษัทคุนเผิงลงทุนของพวกคุณเรื่องลิขสิทธิ์ซีซันสอง……”
ในที่สุดก็รู้จักมาหาผมสักที
พี่ชายท่าจะไม่ฉลาดเท่าบอสนะ
เจียงเฉิงบ่นในใจ คนที่ฉลาดจริงๆ น่าจะโทรมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว!
แต่ใครใช้ให้นี่เป็นพี่ชายของบอสล่ะ
เจียงเฉิงกระแอมทีหนึ่ง ทำทีพูดอย่างเป็นงานเป็นการ “งั้นเราคงต้องคุยเรื่องเงื่อนไขกันให้ดีๆ แล้ว ยังไงตอนนี้ก็ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว”
“นั่นแน่นอนอยู่แล้วครับ”
พอรายการดังแล้ว คุนเผิงก็มีคุณสมบัติจะรอขายในราคาดี ยังไงลิขสิทธิ์ก็ยังอยู่ในมืออีกฝ่าย ข้อนี้หลินเซิ่งเทียนรู้ดีมาก ท่าทีของเขาจึงสุภาพนอบน้อมมาก
“คุณว่างเมื่อไหร่ครับ?”
“มะรืนนี้แล้วกัน”
“ถึงตอนนั้นผมขอเลี้ยงข้าวคุณนะครับ”
“ได้”
วางสายไปได้ไม่นาน เจียงเฉิงก็รับโทรศัพท์อีกสายหนึ่ง
คุยสายที่สองเสร็จ เจียงเฉิงก็ติดต่อหลินจือไป๋ทันที “บอส พี่ชายเราเพิ่งมาหาผม”
“พี่ชายเรา?”
“แค่กๆ ผมคิดว่าเรียกแบบนี้มันดูสนิทดีน่ะครับ”
“ตามใจ”
“เขาอยากได้ลิขสิทธิ์ซีซันสอง”
“ให้เขาไป”
“งั้นถึงตอนนั้นผมจะเสนอเงื่อนไขพอประมาณ ตามที่เราคุยกันไว้ก่อนหน้านี้นะครับ”
“ได้”
“ยังมีอีกเรื่องครับ”
“ว่ามา”
“หลินเป้าจากแผนกวาไรตี้ของเสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์ก็มาหาผมด้วย พอดีเลยไม่นานหลังจากพี่ชายเราโทรมา”
หลินเป้า?
หลินจือไป๋หรี่ตาลงเล็กน้อย “เขาไม่มีทางไวขนาดนั้นหรอก น่าจะมีคนคอยเตือนอยู่เบื้องหลัง”
“แล้วผมจะจัดการยังไงดีครับ?”
“ถ้านายเบื่อๆ ก็แกล้งเล่นกับเขาหน่อยก็ได้”
“อ้อ”
เจียงเฉิงหัวเราะ “งั้นผมเบื่อสุดๆ เลยครับ!”
คนฉลาดอย่างเจียงเฉิง ย่อมฟังความหมายของบอสออก เขาฟันธงได้เลยว่าหลินเป้าคนนี้มีรอยร้าวกับบอสแน่นอน
หรืออาจถึงขั้นมีความแค้นกัน!
ไม่งั้นคนนิสัยแบบบอส ไม่มีทางพูดกับตัวเองว่า “ถ้านายเบื่อๆ ก็แกล้งเล่นกับเขาหน่อย” แบบนี้หรอก
มีความแค้นกันเหรอ?
ถ้าอย่างนั้นก็เล่นตลกกับหลินเป้าคนนี้สักหน่อย แก้เบื่อก็ดีเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?
ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น