บทที่ 158 เทพสงครามในลิฟต์!

มาดงซอกสังเกตเห็นว่าเย่โม่กำลังมองมา จึงรีบลุกขึ้นยืนทันที ตัวเก้าอี้พลาสติกส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดราวกับเพิ่งได้ถอนหายใจโล่งอก

เขาสูงไม่มากเท่าไร แต่ลำตัวหนาบึกบึน ยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้นเหมือนกำแพงมนุษย์ขนาดย่อม

"สวัสดีครับ อาจารย์เย่โม่" เขาเอ่ยทักทาย น้ำเสียงนุ่มนวลกว่าที่คิดไว้มาก ช่างขัดกับรูปร่างกำยำโดยสิ้นเชิง