บทที่ 232 จับมือลุงหลงโชว์เหนือสักยก!

โนแลนยังคงจ้องจอมอนิเตอร์ตาไม่กะพริบ

บนหน้าจอเป็นภาพเหว่ยชิงจับข้อมือของเฉาปินไว้ ค้างนิ่งตรงประโยคสุดท้ายที่ว่า "ได้ไหมคะ"

เขาหันไปมองเฉิงหลง คำถามนั้นยังคงลอยเคว้งอยู่ในอากาศ "นี่คือราชินีจอเงินคนไหนของพวกคุณเหรอครับ ทำไมผมไม่เคยเห็นมาก่อนเลย?"