บทที่ 1080 ความจริงแห่งการล่มสลาย คำขอร้องของศิลาจารึก! คำมั

สวี่ฉางเซิงไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขานำกระบี่ชิงมู่ออกมาแปดสิบเอ็ดเล่ม แสงกระบี่สาดซัดซ้อนทับกันดุจสายฝนกระหน่ำลงบนค่ายกลผนึก ราวกับสิ่วที่ไร้รูปคอยสลักกร่อนอักขระที่หลงเหลือเหล่านั้นออกไปทีละคืบละศอก

ขั้นตอนนี้ดำเนินต่อเนื่องไปนานถึงครึ่งเดือนเต็ม

เขาใช้พลังเวทขับเคลื่อนค่ายกลกระบี่ทุกวัน พอเหนื่อยล้าก็นั่งสมาธิปรับลมปราณบนลานนอกพระราชวัง เมื่อฟื้นฟูกลับมาแล้วจึงลงมือต่อ