บทที่ 1130 อาคมคุมขังน่าสะพรึง กระบี่จ่านเสีย! ได้รับกระดูกม

สวี่ฉางเซิงคิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ตัดสินใจลองดูสักครั้ง

เขาประสานมือคารวะโครงกระดูกนั้นด้วยน้ำเสียงจริงใจ "ผู้อาวุโสซุน ข้าล่วงเกินแล้ว"

เขาค่อยๆ ยื่นมือออกไป ควานตรงไปยังแหวนหยกเขียววงนั้น