บทที่ 1140 ศึกใหญ่เหนือนภา หนามเทวะหมาน! บรรพชนศักดิ์สิทธิ์ล

สวี่ฉางเซิงมองเงาร่างมายาของชิงเวยจื่อแวบหนึ่ง แล้วหันไปมองขวานเทวะจิ่วหลีเล่มนั้นอีกครา ก่อนจะดึงสายตากลับมาและเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "มิต้องรบกวนให้อาวุโสชิงเวยจื่อต้องกังวล"

เขาก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ร่างไหวน้อยๆ แปลงเป็นลำแสงเหินสีเขียวพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าระดับสูง

บรรพชนศักดิ์สิทธิ์หมานฮวงแค่นเสียงเย็น กระชับขวานเทวะจิ่วหลีในมือแน่น ร่างทะยานตามขึ้นไปติดๆ ทั้งสองหยุดลอยตัวประจันหน้ากันอยู่เหนือนภาสูงหมื่นจั้ง