บทที่ 1188 ปากู่เกลี้ยกล่อมให้ยอมจำนน ตกเป็นทาสชั่วชีวิต ค่า

สายตาของปากู่กวาดมองผู้คนในค่ายกล น้ำเสียงแฝงความสงบนิ่งที่มองลงมาจากที่สูงอยู่หลายส่วน "ผู้บำเพ็ญเพียรโลกเบื้องล่างคิดลอบข้ามไปยังแดนวิญญาณ ก็เพียงเพื่อก้าวหน้าไปอีกขั้นบนเส้นทางการบำเพ็ญเพียรเท่านั้น"

"ไฉนจึงไม่เปลี่ยนมาเข้ากับแดนมารของข้าเยี่ยงเฒ่ามารโลหิตเล่า? ความสำเร็จในวันหน้าหาได้ด้อยไปกว่าแดนวิญญาณไม่"

"อีกทั้งจุดเชื่อมต่อมิติที่มุ่งสู่แดนวิญญาณก็หาได้มั่นคงไม่ ลอบข้ามไปย่อมเสี่ยงตายเก้าส่วนรอดเพียงหนึ่ง"