บทที่ 1192 ช่วงเวลาสุดท้าย ปฏิกิริยาจากภายนอก! ร้ายมากกว่าดี

เมื่อบรรพชนศักดิ์สิทธิ์หมานฮวงได้ยินเช่นนั้น จึงถ่ายทอดคำพูดของอูเหยียนให้ร่างเงากระจกฟังตามตรง

ทว่าร่างเงากระจกยังคงไร้ปฏิกิริยาตอบสนอง ราวกับไม่ได้ยินสิ่งใดแม้แต่น้อย

บรรพชนศักดิ์สิทธิ์หมานฮวงยังไปเกลี้ยกล่อมอีกหลายครา แต่ละครั้งล้วนพร่ำเตือนด้วยความหวังดีที่ดูเสมือนจริงใจ ทว่าทุกครั้งกลับเห็นเพียงใบหน้าอันซีดเซียวและเงียบงันนั้นเท่านั้น