บทที่ 1201 ตะเกียงส่องลวง การแลกเปลี่ยนสัมฤทธิ์ผล! อานุภาพพิ

พุทธมารดาพันพักตร์เห็นสวี่ฉางเซิงนั่งลงบนม้านั่งอีกครั้ง รอยยิ้มที่มุมปากก็ยิ่งลึกล้ำขึ้นหลายส่วน

นางยื่นมือออกไปลูบผ่านตะเกียงพุทธสีทองดวงนั้นเบา ๆ แสงสลัวที่ไหลเวียนอยู่บนตัวตะเกียงพลิ้วไหวราวกับผิวน้ำที่ต้องสายลมจนเกิดระลอกคลื่นละเอียดเป็นชั้น ๆ ก่อนจะกลับคืนสู่ความสงบในชั่วครู่ต่อมา

น้ำเสียงของนางแฝงความรำลึกความหลังอยู่หลายส่วน "ตะเกียงดวงนี้มีนามว่าตะเกียงส่องลวง เป็นหนึ่งในของวิเศษโบราณที่แม่ชีผู้นี้ได้มาจากซากโบราณสถานของผู้บำเพ็ญสายพุทธแห่งหนึ่งในกาลก่อน"