บทที่ 1213 ความเป็นความตายในหนึ่งความคิด ล่อใจด้วยผลึกมังกร!

สวี่ฉางเซิงละสายตาจากซากร่างของชื้ออู๋ หันไปมองกลุ่มเมฆมารบนท้องฟ้าสูง พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "อูเหยียน ลูกน้องของเจ้าตายแล้ว ยังจะสู้ต่ออีกหรือไม่"

ภายในเมฆมารเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะมีเสียงหัวเราะทุ้มต่ำดังแว่วออกมา

เสียงหัวเราะนั้นแฝงความเย็นเยียบอย่างไม่ปิดบัง "สวี่ฉางเซิง เจ้ากล้าฆ่าคนของข้า เช่นนั้นข้าจะให้ทุกคนที่นี่ถูกฝังไปพร้อมกับมัน"