บทที่ 1245 ความตายของเผิงทอง เผ่าอสูรสยบยอม! กระบี่ชิงมู่สี่สิบห้าเล่ม!

เหล่าอสูรเงียบกริบ ทั่วทั้งโถงใหญ่ตกอยู่ในความเงียบงันราวกับไร้สิ่งมีชีวิต กระทั่งเสียงหายใจก็คล้ายถูกสูบหายไปจนสิ้น

มีเพียงราชันย์อสูรหมาป่าโลหิตที่เอ่ยเสียงแผ่ว "พันธมิตรฝ่ายธรรมะทำตัวป่าเถื่อนเอาแต่ใจเช่นนี้ มิกลัวพวกเราจุดชนวนคลื่นสัตว์อสูรขึ้นมาสู้ตายถวายชีวิตหรอกหรือ"

สิ้นเสียง กรงเล็บมังกรขนาดยักษ์ก็ตกลงมาจากฟากฟ้า เหยียบย่ำมันจนแหลกเหลวกลายเป็นกองเนื้อ