บทที่ 1268 ยื่นมือเข้าช่วย ผังแปดทิศ! เผ่ามารแตกคอ!

ระฆังมารโดนแสงเทวะสายนั้นซัดเข้าใส่ตรง ๆ ส่งเสียงกึกก้องทึบหนัก ร่างระฆังมหึมาถูกซัดกระเด็นถอยกลับไป บนตัวระฆังปรากฏรอยบุบเห็นได้ชัดรอยหนึ่ง

อูเหยียนและเฒ่ามารโลหิตถูกคลื่นกระแทกนั้นสะเทือนจนจำต้องหลบเลี่ยงความรุนแรง ถอยร่นออกไปสองฝั่ง

บรรพชนอสูรเกล็ดดำชะงักไปชั่วครู่ จากนั้นจึงคว้าโอกาสที่ผ่านพ้นไปในพริบตานี้ไว้ทันที เผาผลาญปราณแก่นแท้ดั้งเดิม แปลงเป็นลำแสงหลบหนีสีดำสายหนึ่ง พุ่งทะยานหายวับไปที่ปลายเส้นขอบฟ้าด้วยความเร็วสูงสุดขีด