บทที่ 1282 เสาะหาของล้ำค่า คำนวณอีกครา! ผู้ใดจักอยู่เฝ้า

สวี่ฉางเซิงหยิบขวานเทวะจิ่วหลีออกมา สองเท้าย่ำลงบนผืนพิภพอย่างมั่นคง สัมผัสวิญญาณดิ่งลึกลงสู่ก้นบึ้งของผืนดินเบื้องล่างที่ถูกแม่น้ำวิญญาณโลหิตชโลมย้อมมานานนับหมื่นปี

พลังชีพจรปฐพีอันไร้ที่สิ้นสุดเริ่มหลั่งไหลมาจากรอบทิศทาง มารวมอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา ดั่งร้อยสายธารไหลคืนสู่สมุทร พุ่งทะลักเข้าสู่ร่าง แล้วถูกเขาโคจรเทลงไปในขวานเทวะจิ่วหลีจนหมดสิ้น

เขายกขวานขึ้นสูง แสงสีเหลืองดินบนคมขวานสว่างวาบขึ้นเรื่อยๆ ทวีความควบแน่นยิ่งขึ้น ประหนึ่งดวงตะวันขนาดย่อมที่กำลังทอแสงลอยเด่น