บทที่ 1295 ผนึกหยวนเสิน ไข่มุกสะกดมารอยู่ในมือ! เกล็ดดำปรากฏตัว!

รอยยิ้มบนใบหน้าของสวี่ฉางเซิงจางลงเล็กน้อย เขากล่าวอย่างเฉยชา "ผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร ต้องสู้กันดูก่อนถึงจะรู้"

"แม้จะมีความหวังเพียงริบหรี่ แซ่สวี่ผู้นี้ก็ไม่มีทางปล่อยให้เจ้าออกไปก่อภัยพิบัติแก่ใต้หล้า"

"มิฉะนั้น หากถึงเวลานั้นเกิดบ่วงกรรมอันยิ่งใหญ่ แซ่สวี่ผู้นี้คงต้องมีเอี่ยวด้วยเป็นแน่"