บทที่ 1314 รอยแยกหดเล็กลง! ไท่เสวียนมอบให้ โอสถบำรุงแก่น!

บรรพชนอสูรเกล็ดดำยืนไพล่มือ เกล็ดสีเขียวเข้มค่อยๆ หดกลับเข้าสู่ร่าง เผยให้เห็นใบหน้าคมคาย ก่อนเอ่ยเรียบๆ ว่า "ในเมื่อข้าเป็นคนเสนอ เช่นนั้นข้าขอเป็นคนแรกเอง"

"สหายเต๋าท่านอื่นต่างก็บาดเจ็บไม่น้อย รีบกลับไปรักษาตัวก่อนเถิด"

ไท่เสวียนจื่อ พุทธมารดาพันพักตร์ และชิงเวยจื่อสบตากัน ทั้งสามคนไม่มีผู้ใดคัดค้าน