บทที่ 1334 เมล็ดพฤกษาถือกำเนิด บรรพชนตัดสินใจ! เสริมพลังเมล็ดพฤกษา!

ล่วงเข้าสู่สองเดือนสุดท้าย เปลือกไม้เริ่มหลุดร่วงเป็นแผ่นใหญ่ กิ่งก้านแห้งกรังราวกับท่อนไม้ผุ ไอปราณแห่งชีวิตอันริบหรี่ที่หลงเหลืออยู่ในลำต้นเริ่มอ่อนแรงลงทุกที ประหนึ่งจะดับสิ้นลงได้ทุกเมื่อ

เมื่อเวลาแปดเดือนมาถึง พฤกษาเทวะชิงมู่ก็เหี่ยวเฉาลงโดยสิ้นเชิงในที่สุด

พลังชีวิตสายสุดท้ายในลำต้นจมดิ่งลงสู่รากไม้ พฤกษาเทวะทั้งต้นยืนตระหง่านอยู่กลางเขตหวงห้ามดั่งโครงกระดูกยักษ์อันไร้ชีวิต กลิ่นอายแห่งความเสื่อมสลายแผ่ซ่านตลบอบอวล