บทที่ 1357 คุ้มกันถูกซุ่มโจมตี! สิบสามโจรแห่งจื่อหยาง เหลาทงไห่!

หลังจากเรือเหาะแล่นออกจากเมืองจิ่นซาน ก็มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกด้วยความเร็วสูง

สองวันแรกเป็นไปอย่างราบรื่นไร้คลื่นลม เรือเหาะแล่นผ่านระหว่างหมู่ยอดเขาทางเชิงเขาฟากตะวันตกของเทือกเขาจื่อหยาง เบื้องล่างเป็นทิวเขาสลับซับซ้อนเขียวขจีทอดยาวไม่สิ้นสุด นานๆ ครั้งจะมีขุนเขาหิมะสูงเสียดฟ้าโผล่พ้นทะเลเมฆขึ้นมา สะท้อนแสงอาทิตย์เป็นประกายสีขาวเย็นเยียบ

เรือเหาะที่ฮวาจิ่นซิ่วเช่ามาลำนี้คือเรือกระเรียนเมฆาระดับสี่ขั้นสูงสุด ลำเรือเรียวยาวดุจกระสวย หัวเรือสลักรูปนกกระเรียนวิญญาณสยายปีก แม้ความเร็วจะเทียบชั้นของวิเศษระดับเดียวกันไม่ได้ แต่ก็นับว่ามั่นคงอย่างยิ่ง